For years, mosquito-borne viruses were easy to file under “travel medicine” in much of Europe: something that happened elsewhere, or briefly after a holiday. That mental map is now outdated. European surveillance is tracking persistent West Nile virus seasons, unusually large local chikungunya activity, recurrent dengue clusters, expanding Aedes mosquitoes, and — just as important — uneven national capacity to monitor and control them. The useful question is not whether Europe faces “tropicalisation” as a slogan. It is whether detection, vector control, clinical awareness, laboratory confirmation, blood safety, local response, and cross-border coordination are being built at the same pace as ecological suitability.Για χρόνια, σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, οι ιοί που μεταδίδονται από κουνούπια εντάσσονταν εύκολα στην «ιατρική των ταξιδιωτών»: κάτι που συμβαίνει αλλού ή, το πολύ, πρόσκαιρα μετά από διακοπές. Αυτή η εικόνα είναι πλέον ξεπερασμένη. Η ευρωπαϊκή επιτήρηση καταγράφει επαναλαμβανόμενες περιόδους κυκλοφορίας του ιού του Δυτικού Νείλου, ασυνήθιστα εκτεταμένη τοπική κυκλοφορία τσικουνγκούνια, επαναλαμβανόμενες ομάδες τοπικών κρουσμάτων δάγκειου, εξάπλωση κουνουπιών Aedes και — εξίσου σημαντικό — άνιση εθνική ικανότητα παρακολούθησης και ελέγχου τους. Το χρήσιμο ερώτημα δεν είναι αν η Ευρώπη «γίνεται τροπική», ως εντυπωσιακό σύνθημα. Είναι αν η ανίχνευση, ο έλεγχος των κουνουπιών-διαβιβαστών, η κλινική εγρήγορση, η εργαστηριακή επιβεβαίωση, η ασφάλεια του αίματος, η τοπική απόκριση και ο διασυνοριακός συντονισμός αναπτύσσονται με τον ίδιο ρυθμό με τις περιβαλλοντικές συνθήκες που ευνοούν την παρουσία αυτών των κουνουπιών.
Key takeawaysΒασικά συμπεράσματα
- As of 3 September 2026, ECDC had recorded 1,086 locally acquired West Nile virus infections across 144 areas in 15 European countries — with transmission still expected through peak late-summer weeks.Στις 3 Σεπτεμβρίου 2026, το ECDC είχε καταγράψει 1.086 τοπικά κρούσματα λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου σε 144 περιοχές 15 ευρωπαϊκών χωρών — και η μετάδοση αναμένεται να συνεχιστεί στις κρίσιμες εβδομάδες του τέλους του καλοκαιριού.
- Local dengue rose through 2022–2024 (71, 130, 304) but fell sharply in 2025 (35 cases reported to ECDC by mid-November). By contrast, 2025 brought exceptionally large local chikungunya activity — 809 cases in mainland France (Santé publique France) and 384 in Italy (ECDC).Τα τοπικά κρούσματα δάγκειου αυξήθηκαν το 2022–2024 (71, 130, 304), αλλά μειώθηκαν απότομα το 2025 (35 κρούσματα δηλώθηκαν στο ECDC έως τα μέσα Νοεμβρίου). Αντίθετα, το 2025 χαρακτηρίστηκε από εξαιρετικά εκτεταμένη τοπική κυκλοφορία τσικουνγκούνια — 809 κρούσματα στην ηπειρωτική Γαλλία (Santé publique France) και 384 στην Ιταλία (ECDC).
- ECDC’s August 2026 survey of mosquito surveillance and control finds capacity uneven across countries: short-term funding, fragmented responsibilities, and often reactive adulticide-focused response — the practical core of the readiness question.Η έρευνα του ECDC τον Αύγουστο του 2026 για την επιτήρηση και τον έλεγχο των κουνουπιών δείχνει άνιση ικανότητα μεταξύ χωρών: βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση, κατακερματισμένες αρμοδιότητες και συχνά αντίδραση μετά την εμφάνιση κρουσμάτων, με έμφαση σε βιοκτόνα που στοχεύουν τα ενήλικα κουνούπια — αυτός είναι ο πρακτικός πυρήνας του ερωτήματος για την ετοιμότητα.
What changed: local transmission is no longer rare newsΤι άλλαξε: η μετάδοση εντός της Ευρώπης δεν αποτελεί πλέον σπάνια είδηση
Local dengue in Europe rose from 71 cases in 2022 to 130 in 2023 and 304 in 2024 — then the highest annual total WHO/Europe had summarised since surveillance began. That sequence mattered. It did not, however, establish a permanent year-on-year rise. By 12 November 2025, ECDC seasonal surveillance had recorded 35 locally acquired dengue cases in Europe (France 29, Italy 4, Portugal 2, with the Portuguese cases in Madeira). Early in the 2026 season, as of 2 September, France and Italy had reported eight local dengue cases between them. The honest reading is volatility under favourable conditions for Aedes transmission — not a straight line upward.Τα τοπικά κρούσματα δάγκειου στην Ευρώπη αυξήθηκαν από 71 το 2022 σε 130 το 2023 και 304 το 2024 — τότε το υψηλότερο ετήσιο σύνολο που είχε συνοψίσει το Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη από την έναρξη της επιτήρησης. Η ανοδική ακολουθία του 2022–2024 είχε σημασία. Δεν καθιέρωσε, ωστόσο, μόνιμη ετήσια αύξηση. Έως τις 12 Νοεμβρίου 2025, η εποχική επιτήρηση του ECDC είχε καταγράψει 35 τοπικά κρούσματα δάγκειου στην Ευρώπη (Γαλλία 29, Ιταλία 4, Πορτογαλία 2, με τα πορτογαλικά στη Μαδέρα). Στις 2 Σεπτεμβρίου 2026, εντός της περιόδου μετάδοσης, Γαλλία και Ιταλία είχαν δηλώσει από κοινού οκτώ τοπικά κρούσματα δάγκειου. Η ορθή ερμηνεία είναι διακυμάνσεις από χρόνο σε χρόνο, όταν οι συνθήκες ευνοούν τη μετάδοση από κουνούπια Aedes — όχι μια σταθερή ανοδική πορεία.
Locally acquired dengue cases in Europe: 71 in 2022, 130 in 2023, 304 in 2024, and 35 in 2025.Τοπικά κρούσματα δάγκειου στην Ευρώπη: 71 το 2022, 130 το 2023, 304 το 2024 και 35 το 2025.
Sources: ECDC (2022–2024 totals summarised 1 July 2025); ECDC CDTR week 46, 2025 (2025 as of 12 November).Πηγές: ECDC (σύνολα 2022–2024, περίληψη 1 Ιουλίου 2025)· ECDC, έκθεση απειλών μεταδοτικών νοσημάτων (CDTR) εβδομάδα 46, 2025 (για το 2025 έως 12 Νοεμβρίου).
Chikungunya tells a different 2025 story — and it should carry more weight in any current European assessment. Santé publique France identified 809 locally acquired cases in mainland France during enhanced surveillance from May to November 2025, with symptom onsets from late May to mid-November and transmission episodes reaching regions affected for the first time. ECDC, as of mid-November 2025, recorded 384 locally acquired cases in Italy alongside hundreds in France. In 2026, local transmission continued at a smaller scale: as of 2 September, France alone had reported 46 locally acquired chikungunya cases to ECDC. The point is not that every summer will match 2025. It is that Europe has now demonstrated the capacity for large, multi-region Aedes-borne outbreaks when imported virus meets established vectors and a long warm season.Για το τσικουνγκούνια το 2025 η εικόνα είναι διαφορετική — και αξίζει μεγαλύτερο βάρος σε κάθε τρέχουσα ευρωπαϊκή αξιολόγηση. Η Santé publique France εντόπισε 809 τοπικά κρούσματα στην ηπειρωτική Γαλλία κατά την ενισχυμένη επιτήρηση από τον Μάιο έως τον Νοέμβριο του 2025, με έναρξη συμπτωμάτων από τα τέλη Μαΐου έως τα μέσα Νοεμβρίου, ενώ η μετάδοση εμφανίστηκε και σε περιοχές χωρίς προηγούμενα τοπικά κρούσματα. Το ECDC, έως τα μέσα Νοεμβρίου 2025, κατέγραψε 384 τοπικά κρούσματα στην Ιταλία, παράλληλα με εκατοντάδες στη Γαλλία. Το 2026 η τοπική μετάδοση συνεχίστηκε σε μικρότερη κλίμακα: στις 2 Σεπτεμβρίου, μόνο η Γαλλία είχε δηλώσει στο ECDC 46 τοπικά κρούσματα τσικουνγκούνια. Το ζητούμενο δεν είναι αν κάθε καλοκαίρι θα μοιάζει με το 2025. Είναι ότι η Ευρώπη έχει πλέον δείξει πως μπορεί να εμφανίσει μεγάλες επιδημίες από κουνούπια Aedes σε πολλές περιφέρειες, όταν ιός που εισάγεται από το εξωτερικό συναντά κουνούπια ήδη εγκατεστημένα στην περιοχή και μια μακρά θερμή περίοδο.
West Nile virus remains the larger seasonal human burden in absolute counts. In 2024, ECDC summarised 1,436 infections across 212 regions in 19 countries. In 2025, as of early November, 14 countries had already reported 1,096 locally acquired cases. By 3 September 2026 — still within the high-risk weeks of the season — ECDC’s weekly overview counted 1,086 locally acquired human cases across 144 areas in 15 countries, with Italy and Greece carrying the heaviest loads and several areas newly affected that week. ECDC also noted that six European regions reported locally acquired West Nile virus infections for the first time in 2026. That is not a curiosity season. It is a recurring late-summer public-health workload involving human cases, animal surveillance, blood-safety decisions, and clinicians who may still treat neuroinvasive disease as unlikely.Ο ιός του Δυτικού Νείλου παραμένει, σε απόλυτους αριθμούς, το μεγαλύτερο εποχικό φορτίο ανθρώπινων κρουσμάτων. Το 2024 το ECDC συνόψισε 1.436 λοιμώξεις σε 212 περιφέρειες 19 χωρών. Το 2025, στις αρχές Νοεμβρίου, 14 χώρες είχαν ήδη δηλώσει 1.096 τοπικά κρούσματα. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2026 — ακόμη εντός των εβδομάδων υψηλού κινδύνου της περιόδου — η εβδομαδιαία επισκόπηση του ECDC μέτρησε 1.086 τοπικά ανθρώπινα κρούσματα σε 144 περιοχές 15 χωρών, με την Ιταλία και την Ελλάδα να σηκώνουν το βαρύτερο φορτίο και αρκετές περιοχές να πλήττονται για πρώτη φορά εκείνη την εβδομάδα. Το ECDC σημείωσε επίσης ότι έξι ευρωπαϊκές περιφέρειες δήλωσαν για πρώτη φορά το 2026 τοπικές λοιμώξεις από τον ιό του Δυτικού Νείλου. Δεν πρόκειται για μια ασυνήθιστη, μεμονωμένη περίοδο. Είναι επαναλαμβανόμενο φορτίο για τη δημόσια υγεία στα τέλη του καλοκαιριού: ανθρώπινα κρούσματα, επιτήρηση ζώων, αποφάσεις για την ασφάλεια του αίματος και γιατρούς που μπορεί ακόμη να θεωρούν απίθανη τη σοβαρή μορφή της λοίμωξης που προσβάλλει το νευρικό σύστημα (νευροδιεισδυτική νόσος).
Vectors are the slow crisis underneath the case countsΤα κουνούπια που μεταδίδουν ιούς: η αργή κρίση πίσω από τα κρούσματα
Case totals rise and fall with weather, surveillance intensity, and chance introductions. Vector establishment is stickier. ECDC identifies Aedes albopictus as a key concern for dengue, chikungunya and Zika; Culex mosquitoes for West Nile virus; and notes that Aedes aegypti — once eliminated from Europe — has re-emerged in places such as Cyprus. On World Mosquito Day 2026, ECDC again stated that Aedes albopictus is established in 16 European countries — double the number from 12 years earlier. WHO/Europe, using the wider WHO European Region, had reported establishment in 30 countries as of June 2025. The figures are not interchangeable — different geographies — but they point the same way: the mosquito map is expanding faster than public attention usually does.Τα σύνολα κρουσμάτων ανεβοκατεβαίνουν ανάλογα με τον καιρό, την ένταση της επιτήρησης και τις τυχαίες εισαγωγές ιών από το εξωτερικό. Όταν όμως τα κουνούπια-διαβιβαστές εγκαθίστανται μόνιμα σε μια περιοχή, η παρουσία τους είναι πιο δύσκολο να αντιστραφεί. Το ECDC θεωρεί το Aedes albopictus βασική πηγή ανησυχίας για τον δάγκειο, το τσικουνγκούνια και τον Ζίκα, και τα κουνούπια Culex βασική πηγή ανησυχίας για τον ιό του Δυτικού Νείλου· σημειώνει επίσης ότι το Aedes aegypti — που κάποτε είχε εξαλειφθεί από την Ευρώπη — έχει επανεμφανιστεί σε περιοχές όπως η Κύπρος. Στην Παγκόσμια Ημέρα κατά των Κουνουπιών 2026, το ECDC επανέλαβε ότι το Aedes albopictus είναι εγκατεστημένο σε 16 ευρωπαϊκές χώρες — διπλάσιος αριθμός σε σχέση με πριν από 12 χρόνια. Το Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη, με βάση την ευρύτερη Ευρωπαϊκή Περιοχή του Οργανισμού, είχε αναφέρει εγκατάσταση σε 30 χώρες τον Ιούνιο του 2025. Οι αριθμοί δεν είναι άμεσα συγκρίσιμοι — αφορούν διαφορετικές γεωγραφίες — αλλά δείχνουν την ίδια κατεύθυνση: ο χάρτης των κουνουπιών διευρύνεται ταχύτερα από ό,τι συνήθως η δημόσια προσοχή.
That matters because local outbreaks of Aedes-borne disease in Europe still usually begin with importation. Without mosquitoes capable of transmitting the virus nearby, an imported dengue or chikungunya case is a clinical episode. With them, it can become a cluster. ECDC’s guidance is explicit: intensive international travel facilitates virus importation, while secondary local transmission is driven mainly by invasive Aedes species under favourable summer conditions that climate change is expected to lengthen.Αυτό έχει σημασία επειδή οι τοπικές επιδημίες νοσημάτων από κουνούπια Aedes στην Ευρώπη ξεκινούν συνήθως ακόμη από εισαγωγή ιού από το εξωτερικό. Χωρίς κουνούπια ικανά να μεταδώσουν τον ιό στην περιοχή, ένα κρούσμα δάγκειου ή τσικουνγκούνια που εισάγεται από ταξίδι παραμένει μεμονωμένο κλινικό επεισόδιο. Με την παρουσία τους, μπορεί να εξελιχθεί σε ομάδα τοπικών κρουσμάτων. Η καθοδήγηση του ECDC είναι σαφής: η έντονη διεθνής μετακίνηση διευκολύνει την εισαγωγή ιών, ενώ η τοπική μετάδοση σε επόμενο στάδιο — από ήδη μολυσμένους ανθρώπους σε άλλους μέσω κουνουπιών — οφείλεται κυρίως σε χωροκατακτητικά είδη Aedes, υπό ευνοϊκές θερινές συνθήκες που η κλιματική αλλαγή αναμένεται να επιμηκύνει.
A brief comparison, not a distractionΜια σύντομη σύγκριση — χωρίς να αλλάζει το κεντρικό θέμα
A short US note still helps keep European numbers in proportion. CDC’s MMWR analysis found a record 3,798 dengue cases in the 50 states and District of Columbia in 2024 — mostly travel-associated, with 105 locally acquired. Local transmission did not become a large continental outbreak, but CDC reads the pattern as rising introduction risk where Aedes mosquitoes are present. The comparison is useful only as a parallel: temperate and subtropical settings with travel links and competent vectors now share a preparedness problem. Europe’s current evidence — especially West Nile virus in 2026 and chikungunya in 2025 — is already strong enough without treating US dengue as the main story.Μια σύντομη αναφορά στις ΗΠΑ εξακολουθεί να βοηθά να τοποθετηθούν οι ευρωπαϊκοί αριθμοί στη σωστή κλίμακα. Η ανάλυση MMWR του CDC κατέγραψε ρεκόρ 3.798 κρουσμάτων δάγκειου στις 50 πολιτείες και την Περιφέρεια της Κολούμπια το 2024 — κυρίως σχετιζόμενα με ταξίδι, με 105 τοπικά. Η τοπική μετάδοση δεν εξελίχθηκε σε μεγάλη ηπειρωτική επιδημία, αλλά το CDC ερμηνεύει το πρότυπο ως αυξανόμενο κίνδυνο εισαγωγής εκεί όπου υπάρχουν κουνούπια Aedes. Η σύγκριση είναι χρήσιμη μόνο ως παράλληλο παράδειγμα: εύκρατα και υποτροπικά περιβάλλοντα με ταξιδιωτικούς δεσμούς και κουνούπια ικανά να μεταδώσουν ιούς μοιράζονται πλέον ένα κοινό πρόβλημα ετοιμότητας. Τα τρέχοντα ευρωπαϊκά τεκμήρια — ιδίως για τον ιό του Δυτικού Νείλου το 2026 και το τσικουνγκούνια το 2025 — είναι ήδη αρκετά ισχυρά, χωρίς να γίνει ο δάγκειος στις ΗΠΑ το κεντρικό θέμα.
“Are we ready?” is a systems questionΤο «είμαστε έτοιμοι;» είναι ερώτημα για τα συστήματα
ECDC’s July 2025 Aedes-borne disease guidance already refused a single continental answer: preparedness varies, and actions should follow graded risk levels based on vector presence, environmental conditions, recent transmission, receptivity and vulnerability — including whether health systems can detect infections promptly and interrupt onward spread. The August 2026 questionnaire report makes that unevenness concrete. Of 38 countries and jurisdictions contacted, 26 responded. Between 2020 and 2025, Culex surveillance ran in 17 countries and control in 12; Aedes invasive mosquito surveillance in 20 and control in 17. Activities were often constrained by short-term funding and limited long-term planning. Reactive control remained largely ad hoc and focused on adult mosquitoes; durable elimination strategies were frequently missing. Organisation sat variously at national, regional or local level — which helps explain why cross-border coordination is hard even when ecology does not respect borders.Η καθοδήγηση του ECDC τον Ιούλιο του 2025 για νοσήματα από κουνούπια Aedes δεν αντιμετωπίζει την Ευρώπη ως περιοχή ενιαίου κινδύνου: η ετοιμότητα ποικίλλει, και οι δράσεις πρέπει να ακολουθούν κλιμακωτά επίπεδα κινδύνου βάσει παρουσίας κουνουπιών-διαβιβαστών, περιβαλλοντικών συνθηκών, πρόσφατης μετάδοσης, καθώς και του πόσο δεκτική και ευάλωτη είναι μια περιοχή στην τοπική εξάπλωση — συμπεριλαμβανομένου του κατά πόσον τα συστήματα υγείας μπορούν να ανιχνεύουν έγκαιρα τις λοιμώξεις και να διακόπτουν την περαιτέρω εξάπλωση. Η έκθεση του Αυγούστου 2026, που βασίστηκε σε ερωτηματολόγιο, καθιστά αυτή την ανισότητα συγκεκριμένη. Από 38 χώρες και άλλες αρμόδιες αρχές που προσεγγίστηκαν, απάντησαν οι 26. Μεταξύ 2020 και 2025, επιτήρηση κουνουπιών Culex υπήρχε σε 17 χώρες και έλεγχος σε 12· επιτήρηση χωροκατακτητικών Aedes σε 20 και έλεγχος σε 17. Οι δραστηριότητες συχνά περιορίζονταν από βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση και ανεπαρκή μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Ο έλεγχος μετά την εμφάνιση κρουσμάτων παρέμενε σε μεγάλο βαθμό κατά περίπτωση και εστιασμένος στα ενήλικα κουνούπια· στρατηγικές διαρκούς εξάλειψης συχνά απουσίαζαν. Η οργάνωση βρισκόταν άλλοτε σε εθνικό, άλλοτε σε περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο — γεγονός που εξηγεί γιατί ο διασυνοριακός συντονισμός είναι δύσκολος, ακόμη κι όταν τα κουνούπια και οι περιβαλλοντικές συνθήκες δεν σταματούν στα σύνορα.
So what would “ready” look like in practice? Not perfect elimination of mosquitoes. A more honest checklist is whether clinicians recognise atypical summer febrile syndromes; whether laboratories can confirm dengue, chikungunya, Zika and West Nile virus without long delay; whether entomological surveillance and breeding-site management exist before the first cluster, not only after headlines; whether blood services have clear triggers for deferral or testing; whether local authorities can mount timely, proportionate response; and whether returning travellers are advised that personal protection still matters for weeks after arrival where competent vectors are present. ECDC’s public advice — repellents, clothing, screens, removing standing water — remains necessary. It is not sufficient if public systems wait for case counts to announce that the ecology has already changed.Πώς θα έμοιαζε λοιπόν στην πράξη το «έτοιμοι»; Όχι με τέλεια εξάλειψη των κουνουπιών. Ένα πιο ρεαλιστικό κριτήριο είναι αν οι γιατροί αναγνωρίζουν ασυνήθιστα θερινά επεισόδια με πυρετό που δεν ταιριάζουν στο συνηθισμένο κλινικό πρότυπο· αν τα εργαστήρια μπορούν να επιβεβαιώσουν δάγκειο, τσικουνγκούνια, Ζίκα και ιό του Δυτικού Νείλου χωρίς μεγάλη καθυστέρηση· αν υπάρχει συστηματική παρακολούθηση των κουνουπιών (εντομολογική επιτήρηση) και διαχείριση των εστιών όπου αυτά αναπαράγονται πριν από την πρώτη ομάδα τοπικών κρουσμάτων — και όχι μόνο μετά τους τίτλους· αν οι υπηρεσίες αίματος διαθέτουν σαφή κριτήρια ενεργοποίησης για τον αποκλεισμό ή τον έλεγχο δοτών· αν οι τοπικές αρχές μπορούν να ανταποκριθούν εγκαίρως και με μέτρα ανάλογα της κατάστασης· και αν οι επιστρέφοντες ταξιδιώτες ενημερώνονται ότι η ατομική προστασία εξακολουθεί να έχει σημασία για εβδομάδες μετά την άφιξη, εκεί όπου υπάρχουν κουνούπια ικανά να μεταδώσουν τον ιό. Οι συμβουλές του ECDC προς το κοινό — εντομοαπωθητικά, ρούχα, σήτες, αφαίρεση στάσιμων νερών — παραμένουν αναγκαίες. Δεν επαρκούν, όμως, αν τα δημόσια συστήματα περιμένουν τους αριθμούς κρουσμάτων για να αναγνωρίσουν ότι οι περιβαλλοντικές συνθήκες έχουν ήδη αλλάξει.
ClosingΚλείνοντας
Europe’s mosquito-borne disease challenge is changing in the sense that matters for public health: West Nile virus seasons that repeatedly exceed a thousand cases and keep reaching new areas; a 2025 chikungunya season that showed how large local Aedes-borne outbreaks can become; dengue that peaks and retreats rather than climbing forever; and vectors established across a widening European map. It is not becoming a carbon copy of tropical endemicity, and treating every summer as an impending continental epidemic would overstate the evidence.Η πρόκληση των νοσημάτων από κουνούπια στην Ευρώπη αλλάζει με την έννοια που έχει σημασία για τη δημόσια υγεία: περίοδοι κυκλοφορίας του ιού του Δυτικού Νείλου που επανειλημμένα υπερβαίνουν τα χίλια κρούσματα και επεκτείνονται σε νέες περιοχές· μια περίοδος τσικουνγκούνια το 2025 που έδειξε πόσο μεγάλες μπορούν να γίνουν οι τοπικές επιδημίες από κουνούπια Aedes· δάγκειος που κορυφώνεται και υποχωρεί αντί να αυξάνεται αδιάκοπα· και κουνούπια-διαβιβαστές εγκατεστημένα σε έναν ολοένα ευρύτερο ευρωπαϊκό χάρτη. Δεν πρόκειται για εξέλιξη προς μόνιμη, διαρκή παρουσία όπως στις τροπικές ενδημικές περιοχές, και το να αντιμετωπίζουμε κάθε καλοκαίρι ως επικείμενη ηπειρωτική επιδημία θα υπερέβαλλε τα τεκμήρια.
The better test of readiness is quieter — and more operational. Can countries move from surprise to routine: planned entomological and disease surveillance, early detection, laboratory capacity, blood-safety triggers, local response capacity, and boringly consistent vector management? ECDC’s 2026 capacity findings suggest Europe is only partly there. The ecology is already rehearsing the next seasons. Public health still has time to rehearse with it — if it treats preparedness as infrastructure, not as a reaction to the latest outbreak map.Το καλύτερο κριτήριο ετοιμότητας είναι πιο πεζό — και πιο πρακτικό. Μπορούν οι χώρες να περάσουν από την έκπληξη στην καθημερινότητα: προγραμματισμένη παρακολούθηση τόσο των κουνουπιών όσο και των νοσημάτων, έγκαιρη ανίχνευση, εργαστηριακή ικανότητα, κριτήρια ενεργοποίησης για την ασφάλεια του αίματος, τοπική ικανότητα απόκρισης και σταθερή, συστηματική διαχείριση των κουνουπιών-διαβιβαστών; Τα ευρήματα του ECDC για τις ικανότητες το 2026 δείχνουν ότι η Ευρώπη βρίσκεται μόνον εν μέρει σε αυτό το σημείο. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες διαμορφώνουν ήδη τις επόμενες περιόδους μετάδοσης. Η δημόσια υγεία έχει ακόμη χρόνο να προετοιμαστεί για αυτές τις μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες και τις συνθήκες μετάδοσης — αν αντιμετωπίσει την ετοιμότητα ως υποδομή, και όχι ως αντίδραση στον τελευταίο χάρτη επιδημίας.
Sources & further readingΠηγές & περαιτέρω ανάγνωση
- ECDC — Surveillance of West Nile virus infections in humans in Europe, weekly report (Week 36, 2026; data to 3 September)ECDC — Επιτήρηση λοιμώξεων από ιό του Δυτικού Νείλου στον άνθρωπο στην Ευρώπη, εβδομαδιαία αναφορά (Εβδομάδα 36, 2026· δεδομένα έως 3 Σεπτεμβρίου)
- ECDC — Communicable Disease Threats Report, 29 August–4 September 2026 (Week 36): dengue and chikungunya seasonal updatesECDC — Αναφορά απειλών μεταδοτικών νοσημάτων, 29 Αυγούστου–4 Σεπτεμβρίου 2026 (Εβδομάδα 36): εποχικές ενημερώσεις για δάγκειο και τσικουνγκούνια
- ECDC — World Mosquito Day 2026: Europe must upgrade control tools as disease risks rise (20 August 2026)ECDC — Παγκόσμια Ημέρα κατά των Κουνουπιών 2026: η Ευρώπη πρέπει να αναβαθμίσει τα εργαλεία ελέγχου καθώς αυξάνονται οι κίνδυνοι (20 Αυγούστου 2026)
- ECDC — Surveillance and control of Culex mosquitoes and Aedes invasive mosquitoes in Europe: questionnaire findings (20 August 2026)ECDC — Επιτήρηση και έλεγχος κουνουπιών Culex και χωροκατακτητικών Aedes στην Ευρώπη: ευρήματα ερωτηματολογίου (20 Αυγούστου 2026)
- ECDC — Communicable Disease Threats Report, week 46, 2025 (local dengue and chikungunya end-of-season surveillance figures)ECDC — Αναφορά απειλών μεταδοτικών νοσημάτων, εβδομάδα 46, 2025 (στοιχεία επιτήρησης τοπικού δάγκειου και τσικουνγκούνια στο τέλος της εποχής)
- Santé publique France — Chikungunya, dengue and Zika in metropolitan France: 2025 report (809 locally acquired chikungunya cases)Santé publique France — Τσικουνγκούνια, δάγκειος και Ζίκα στην ηπειρωτική Γαλλία: απολογισμός 2025 (809 τοπικά κρούσματα τσικουνγκούνια)
- ECDC — Public health guidance for assessing and mitigating the risk of locally-acquired Aedes-borne viral diseases in the EU/EEA (1 July 2025)ECDC — Καθοδήγηση δημόσιας υγείας για αξιολόγηση και μετριασμό του κινδύνου τοπικής μετάδοσης ιογενών νοσημάτων από Aedes στην ΕΕ/ΕΟΧ (1 Ιουλίου 2025)
- WHO/Europe — Dengue and West Nile virus: updates from the WHO European Region (2025)Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη — Δάγκειος και ιός του Δυτικού Νείλου: ενημερώσεις από την Ευρωπαϊκή Περιοχή του ΠΟΥ (2025)
- CDC MMWR — Increase in travel-associated and locally acquired dengue cases — United States, 2024CDC MMWR — Αύξηση ταξιδιωτικών και τοπικών κρουσμάτων δάγκειου — Ηνωμένες Πολιτείες, 2024
- ECDC — New weekly reports and guidance to tackle mosquito-borne diseases across Europe (1 July 2025; 2022–2024 dengue and 2024 West Nile summaries)ECDC — Νέες εβδομαδιαίες αναφορές και καθοδήγηση για νοσήματα από κουνούπια στην Ευρώπη (1 Ιουλίου 2025· σύνολα δάγκειου 2022–2024 και Δυτικού Νείλου 2024)
Disclaimer: Content on this site provides general public health information for educational purposes only. It is not medical advice and does not replace consultation with a qualified healthcare professional.Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο αυτού του ιστότοπου παρέχει γενικές πληροφορίες δημόσιας υγείας αποκλειστικά για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή και δεν υποκαθιστά τη συμβουλή ειδικευμένου επαγγελματία υγείας.